Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

ΛΕΕΙ Ο ΤΕΚΤΩΝ



Λέει ο τέκτων
ότι είναι όμορφη η σιωπή με συντροφιά
η ελεύθερη μυητική σιωπή
σε ένα μόνο χτύπημα φτερού
μέσα στην καρδιά των Αδελφών.

Χαμογελάει ο τέκτων
και λέει
πιο όμορφο ακόμα είναι το γέλιο
σ’ ένα ξέσπασμα αδελφοσύνης
σ’ ατέλειωτες προπόσεις
και ποτήρια σταυρωμένα
αδειασμένα.
Σε χείμαρρο από λέξεις
της καρδιάς στο λεύκωμα των δοντιών
στο τσούγκρισμα  των ποτηριών
στ' αστεία πειράγματα.
Χτύπα, αδελφέ μου , χτύπα
ξέρω πως το μαχαίρι σου στάζει αφοσίωση
κι  απαντώ με ένα στιλέτο αγάπης
με γέλια χωρίς κανένα νόημα,
χωρίς καμιά συγνώμη,
γέλια ελεύθερα
που από το δέντρο της καρδιάς
φεύγουν χωρίς καμία λογική

Πτήση της ομορφιάς,
Πράξη αδελφοσύνης.
που θυμάται το γιατί του κάθε γέλιου
καθώς το γιατί σμιλεύτηκε μες στην καρδιά.
Τα λόγια χωρίς μια πονηριά
γλιστρούν σε μια θάλασσα προπόσεις
δεν κρύβουν τη θερμή λογική
από την αγάπη μου για σας,
Αδέλφια μου.